Rijdend Richmond
20 apr. 2012
🇨🇦
vanuit Canada
Rijdend Richmond? Ja voor degene die het nog niet weten, ik heb nu officieel een paard toegewezen gekregen! Sorry trouwe volgers, ik wilde eigenlijk de première geven aan mijn bloglezers, maar ik kon het toch niet laten om de foto op facebook te plotten. Ik heb het nog enkele dagen uit weten te stellen, want Kirsten kwam zowaar de dag nadat ik in mijn vorige verhaal nog zo had lopen complainen over het feit dat ik niet mocht rijden me vragen of ik Olivia wilde doen. Er zijn dus al 8 dagen over heen gegaan (en enkele foto’s die zowaar nog lelijker waren dan huidige op facebook, maar geen zorgen als het dadelijk lekkerder weer is zal ik Manon verplichten leukere te nemen, zonder flits. Oh en met een passende cap. En laarzen als het even kan.) en ik ben er inmiddels achter dat deze pretend-to-be oude knol, jawel ze steunt en puft en hinkt heel wat af het eerste kwartier, een waar dressuurpaard is. Ik vlieg er dus heel wat galopwissels af en traver alsof het niks is.
Maar ik zal de paardentermen achterwege laten, voordat de lezers die paarden liever terug zien in de vorm van boterhambeleg dan als entertainment afhaken, ik houd mijn publiek graag breed. We zijn inmiddels al aan onze 3e werkweek begonnen en zijn al zo’n 5 weken in Canada. Aan de ene kant heb ik het gevoel hier al veel langer te zitten en lijkt Nederland mijlenver (alhoewel 8000 km natuurlijk best wel een eindje is), maar aan de andere kant lijkt het veel te kort, er is namelijk al een kwart van mijn reis voorbij. Als ik berichten krijg over vluchten boeken voor Sziget en introductiebrieven van de Uni krijg ik het Spaans benauwd. Ik wil nog helemaal niet nadenken over terugkomen, maar ik neem aan dat ik daar maar gewoon uit moet opmaken dat ik het onwijs naar mijn zin heb. En dat terwijl ik 10 uur per dag poop sta te scoopen. Best knap. Wacht maar tot ik dalijk echt aan het reizen ben, dan moeten jullie me persoonlijk komen verdoven en ophalen als jullie me ooit nog terug willen.
Terug naar de orde van de dag, voordat jullie allemaal direct op het vliegtuig stappen, hoewel dat best gezellig zou zijn, ruimte genoeg in ons enorme appartement. Juist, orde van de dag dus. Een klein overzichtje dan maar?
Dinsdag 10 april, de laatste dag van ons lange weekend, wat ik nu best wel zou kunnen gebruiken, hebben we (hoe verassend!) eigenlijk niks gedaan. Alhoewel, het was Kirsten, het meisje dat hier voor ons woonde en werkte, zo gek als een deur echt een geweldig kind, haar eenerlaatste dag en dus heeft ze alle goede kanten van Richmond/Steveston laten zien. Nu zijn deze stadjes niet zo heel groot, dus kwam het eigenlijk neer op hardlopen door het park en ijs halen. Het ijs was echter wel onwijs goed. Oh ja en ik heb Olivia voor het eerst gereden. Zie je, zo lui zijn we nou ook weer niet.
Woensdag was Kirsten haar afscheidsfeest en dus zijn we naar de pub gegaan. Hier kwamen we voor het eerst in contact met beer battered pickles. Een waar feest. Nog veel lekkerder als men wat alcohol in het bloed heeft. Helaas heb ik dat niet kunnen ervaren, de baas was namelijk ook aanwezig. En enkele van de klanten die we meteen beter hebben leren kennen, super handig! Jammer (kwam ik gisteren achter) dat deze (degene die we nu WEL kennen) bijna alle weg gaan per 1 mei. Dit omdat hun trainer weg gaat. Ook hebben we voor het eerst serieus naar een Canucks game gekeken. Deze trots van Vancouver, de talenten van Canada, de nummer 1 in de ranglijst, verloren van de nummer 8. Zo teleurstellend als de uitslag van de wedstrijd, was het tijdstip van vertrek. De meeste klanten (allen 50+ dus op zich niet heel verwonderlijk) waren om 8 uur vertrokken en wij, het handjevol overgebleven partypeople, waren om kwart over 9 thuis. Wel heb ik erg lekker geslapen.
Donderdag was onze eerste dag echt alleen in het appartement. Deze werd luid ingeleid door het hypergevoelige brandalarm toen Manon vegaburgers probeerde te bakken en had als gevolg dat chef de cuisine als een kind dat net 6 kilo snoep als lunch had gegeten door het huis rende om ramen en deuren open te doen en ondergetekende als een ramdebiel met een handdoek op een kruk voor het alarm ging waaien. Als het tweede brandalarm afgaat wordt zonder beding namelijk de brandweer gealarmeerd en alhoewel we dan wel eindelijk een keer hotte mannen op de stoep hebben staan (de enige mannen die hier rondlopen zijn onze baas van 60+ en een homofiele ruiter), draaien we wel op voor de onkosten. And as we were still poor backpackers, was het dus wapperen geblazen. Om daarna zelfvoldaan in slaap te vallen.
Vrijdag was de tweede Canucks game en deze besloten we goed voorbereid in te gaan, dus ploften we na werk met een afbakpizza (ik zeg vaak dat iets naar karton smaakt, maar de afbakpizza’s in Canada smaken dus echt zo), diet coke met ijsklontjes en bak ben&jerry’s op de bank voor de tv. Onze ijshockey kennis steeg met de minuut, het geloof dat de Canucks gingen winnen echter niet. Ze verloren wederom, de bak ben&jerry’s bleef helaas het hoogtepunt van de avond.
Zaterdag heb ik voor het eerst het baasje van Olivia ontmoet, ze is mij inmiddels waarschijnlijk weer vergeten, ze heeft namelijk al een tijd last van Alzheimer. Maar komt knap genoeg toch elk weekend haar paard rijden, het is mooi om te zien hoe ze daar in op leeft. Aan mij de taak om Olivia rustig te houden door haar gedurende de week te rijden, haar klaar te hebben als Ali tijdens het weekend komt en een oogje in het zeil te houden. Een soort 65+ babysitter dus, ja je maakt nog eens wat mee zo aan de andere kant van de wereld. Gelukkig is ze een onwijs lieve vrouw dus is het helemaal geen probleem. En het is gewoon tijdens werktijd dus krijg ik er nog voor betaald ook. Winwinsituatie zou ik zeggen. Ook heb ik mijn MP3 speler die ik al enkele dagen kwijt was terug gevonden zaterdag, hij lag op de bodem van de wastrommel. Gek genoeg werkte hij niet meer, zelfs na mijn verwoekerde föhn, op de verwarming leg en in de zon drogende pogingen wilde hij niet meer starten. Mijn oortjes doen het overigens nog wel, maar deze zijn ook in de droger mee gegaan dus misschien dat ik mijn MP3 daar ergens deze week ook maar even in stop.
Zondagavond hadden we eindelijk weekend en dit moest natuurlijk gevierd worden dus gingen we weer richting kroeg. We wilden op tijd gaan zodat we daar the game konden kijken, echter raakte we verdwaald en kwamen we pas eind 2e helft binnen vallen. Gelukkig heeft ijshockey 3 helften (zie je wel, ik klink al als een echte prof) en dus konden we nog even vol mee schreeuwen en juichen. Alhoewel er weinig te juichen viel, want de Canucks verloren wederom.
Maandag was Manon jarig en dat moest natuurlijk gevierd worden met een weekendje weg. Er moest echter wel eerst uitgeslapen worden en dus vertrokken we rond 3en richting Vancouver met het bericht een weekend te gaan feesten. ‘And what will you do about Coca-Cola kid here?’ Zei onze liefhebbende baas terwijl hij naar mij knikte. Sinds maandag ga ik door het leven als Coca-Cola kid. Maargoed. In Vancouver een kamer in het hostel gehuurd, inkopen gedaan, het lekkerste ijs ooit gegeten; een soort home-made ben&jerry’s waar je zelf ijssmaak kiest en dan wat je er in wilt, koekdeeg, fruit, brownie, cocos, you name it en uiteindelijk de kroeg ingedoken. Hier ge-meet met Oliver een oude vriend van Kirsten. Een sportvechter, zwaar gespierd, indrukwekkend kwam hij echter niet over, hij kwam namelijk niet verder dan Manon haar schouder in lengte.
Dinsdag Downtown onze eerste paycheck laten cashen en op zoek gegaan naar Vans maar geëindigd in heel veel restaurantjes en met een jurkje voor Manon. Tsjah, als je geld hebt moet je het natuurlijk wel laten rollen. Daarna terug naar Richmond gekeerd en hier een drankje gedaan met collega’s Cat en Dayna.
Inmiddels al weer 2 dagen aan het werk, wat wel een stuk gemakkelijker gaat nu ik weer muziek in mijn oren heb. Zeker nu ik met Manon der muziek (bij gebrek aan mijn eigen) steevast elke morgen begin met Let’s work van Mick Jagger lijken de drollen bijna vanzelf in de kruiwagen te vliegen. Ook hebben de Canucks maandag voor het eerst gewonnen! Helaas heb ik dit gemist omdat ik al om 6 uur in mijn bed lag, gebroken van het weekend. Maar toch zit de toekomst er rooskleurig uit, op het weer na dan, gezien het hier al sinds 6 uur met bakken naar beneden komt. Maar ach, iedereen weet na regen komt.. jawel eerst heel veel meer regen en dan uiteindelijk een beetje zonneschijn. Overigens veranderd het weer hier letterlijk om het uur dus hou ik goede moed.
Lieve lezers, gezien het hier 10 uur ’s avonds is en er morgen weer om half 7 hongerige worsten op me staan te wachten ga ik afsluiten voor nu. Superleuk om jullie reacties weer te lezen! En welkom Karin!
Liefs,
Freya
Ps. Ik ga deze week ECHT mijn best doen de foto's er op te zetten. Promise!
Reacties
Reacties
20 apr. 2012, 08:18
He Freya!!
SUper om te horen dat je het zo naar je zin hebt! Er komen nog heel veel leuke en gekke verhalen aan heb ik zo het idee. maar ik wens je nog heel veel plezier!!
Liefs!! SeeYaAtThePhone
20 apr. 2012, 09:30
Lieve Freya, wat leuk weer een blog; ja ik ben een trouwe fan hoor! Vanmorgen 20 april om 7 uur kwam je berichtje dat er een nieuw verhaal was. Heb eerst Bini uitgelaten en zit nu hal 10 achter de pc te lachen en te lezen. Wat leuk dat je Olijfje mag berijdenIk zie het al voor me! Heb foto op facebook gezien; niet echt duidelijk maar wel een bewijs dat je een paard ter beschikking hebt. Oh meis blijf genieten hoor! Wat dat alarmding betreft; dat is mij onlangs ook overkomen; had de koekenpan opgzet (kook electrisch en dat gat langzaaaam) dus beetje olie erin en ff wachten; in de krant kijken en zie plots vlammetjes uit de pan komen en dat ding maar gillen. Gauw pan van de stove gehaald alle deuren open en ventilatoren aan gezet en ja wapperen ; totdat het ding ging zwijgen. Heeft je ouwe granny toch maar ff goed opgelost, foei. Heb je al een nieuwe MP3 speler? Heey Freya zal niet te veel babbelen, kunnen anderen ook nog wat mededelen. Gefeliciteerd Manon nog veel happy returns. Liefs Freya; I admire your spirit!! Likje van Bini en dikke kus van mij Oma
20 apr. 2012, 12:02
Hey, leuk dat een paardje hebt gevonden! En je verhalen zijn natuurlijk super leuk om te lezen:) Nog heel veel plezier en k hoop je voorlopig nog niet terug te zin in nl, blijf nog maar lekker een tijdje daar aan de cola;) xx suuz
22 apr. 2012, 15:41
Je freia leuk dat je weer aan het rijden bent .beetje tink kleur lijk me leuk verhaal blijf schrijven , is leuk om te lezen o ik ga woensdag naar nick en simone x x
03 mei 2012, 06:47
Ahhh Freya ik ben zo jaloers... Mehhhh ik wil ook. Hoe duur zou een retourtje Canada zijn? Kom ik in de zomer ff langs ;)
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!
